Blog KOLEKCJA24.pl

Tak! Część I w kilku częściowej sadze o zlotach kolekcjonerów ze Śląska. Ilu częściowej? To wyjdzie w praniu.

23 czerwca 2009, godzina 13.zerocośtam. Agresor zjawia się na dworcu w Bytomiu. Za chwilę posyła sms’a do Rogera, który odpisuje, iż on, Order oraz alojzy zjawią się w mieście za kilkanaście minut. Ze słuchawkami w uszach słuchając Adama Ostrowskiego czekałem więc na resztę chłopaków. Za wspomniane kilkanaście minut znaleźliśmy się i udaliśmy się na łowy.

Zaczęliśmy zwiedzanie Bytomia od Dworcowej. Tam mieści się siedziba klubu, której jednak nie uświadczyliśmy – jednak po telefonie dowiedzieliśmy się kiedy i gdzie drużyna będzie trenować. Z rozmową na ustach kroczyliśmy więc dalej i dalej aż doszliśmy do pana Jana Liberdy. W celu wiadomym. Reprezentacja naszego zlotu w składzie ja i Roger trzymając w ręku fotki do podpisu kulturalnie zapukała do drzwi byłego napastnika Polonii i równie kulturalnie spytała czy może zająć kilka minut. A kogo wy reprezentujecie? – zapytał pan Jan. My? Reprezentujemy siebie – odparłem i wytłumaczyłem że przyszliśmy po autografy. Pan Jan zaprosił nas do swojego pokoju pełnego różnorakich wspaniałych gadżetów – medali, pucharów, koszulek etc. związanych z bytomskim klubem, przyniósł sobie taboret i podpisał nasze fotki wraz z dedykacjami. Pożegnaliśmy pana Liberdę i udaliśmy się w dalszą podróż. Dokładniej na ulicę Olimpijską. Pooglądaliśmy zza bram stadion, kilka minut poświęciliśmy na przyglądanie się treningowi Polonii Bytom ME i jak to zwykle bywa, udaliśmy się w dalszą podróż – dokładniej do pana Kazimierza Trampisza. Po odnalezieniu jego mieszkania, co też zajęło nam kilkanaście minut, reprezentatywni ja i Roger zastaliśmy w jego drzwiach małżonkę, która poinformowała nas, iż pana Kazimierza nie ma w domu. Jakieś 5 sekund później na korytarzu pojawił się niespodziewanie pan Kazimierz i zaprosił nas do środka. Podpisał nasze zdjęcia, porozmawiał z nami dłuuższą chwilę i poopowiadał o jego pozytywnym stosunku do kolekcjonerstwa. Trening Polonii zaplanowany był na 16, więc mając na zegarkach 15.10 pożegnaliśmy pana Kazimierza i … udaliśmy się w dalszą podróż.

Na boisku Bobrka Karb zjawiliśmy się w granicach 16.30. Usiedliśmy na trybunach i oglądaliśmy trening Polonii, chwaliliśmy się swoimi fotkami, rozmawialiśmy na wiele tematów i wyczekiwaliśmy na najważniejsze – koniec treningu! Ten nastąpił ok. 18.00. Piłkarze szybko rozchodzili się do swoich samochodów a my dopadaliśmy kogo tylko się dało. W moim wypadku skończyło się na podpisanych 9 z planowanych 20 fotek. Że o testowanych zawodnikach, których chciałem zbierać na kartach nie wspomnę. Cóż, lepsze to niż nic. Najciekawiej było przy aucie Łukasza Gikiewicza w którym znajdowali się także Robert Wojsyk, Adrian Basta czy Piotr Tomasik. Gikiewicz swoje zdjęcia skwitował soczystym ja pier**le, skąd wy macie takie fotki?, reszta zawodników była bardziej powściągliwa w ocenach zdjęć przez siebie podpisywanych. Od Gikiewicza dostało się także Tomasikowi, który podpisując fotki słyszał non stop ku**a, ligowiec Tomasik. Obok zawodników zebraliśmy także fotki panów trenerów – Szatałowa oraz Brehmera. I o 18.20, czyli planowanym odjeździe mojego pociągu, opuściliśmy boisko Bobrka Karb.

Roger i Order odjechali a ja wraz z alojzym w przydworcowym bufecie zajadając się odpowiednio hamburgerem i hot dogiem oraz popijając napój pomarańczowy marki Slice (czy jakoś tak) wymienialiśmy się spostrzeżeniami o kolekcjonerstwie. O 20.00 w deszczu siedząc w pociągu relacji Bytom – Lubliniec odjechałem z 11 zdobytymi osobiście autografami. Wynik cieszy, ale nie w pełni, gdyż mogło być lepiej. Mam nadzieję, iż kolejny zlot na Śląsku (standardowo jeszcze nie wiem kiedy i gdzie) przyniesie lepszy procent zbiorów.

Pozdrawiam i miłej lektury życzę.

Ten wpis został opublikowany wtorek, 23 Czerwiec 2009 o 22:23 i jest zaszufladkowany do kategorii Zloty. Możesz śledzić wszystkie odpowiedzi do tego wpisu poprzezkanał RSS 2.0. Możesz dodać odpowiedź lub trackback ze swojej strony.